Het eerste brouwsel van eigen huis is gebotteld. De smaak voordat deze op fles ging was erg fruitig en lekker. Nu afwachten wat een half jaar rusten met de smaak doet. Het is in ieder geval een leuk tijdverdrijf geweest en hopelijk kan ik na de volgende zomer van de eigen witte druiven uit de tuin een brouwsel maken. Deze keer heb ik een krat rode druiven van de markt gehaald, wat nu een rose kleurig brouwsel heeft opgeleverd, waarbij ik gebruik gemaakt heb van “Sherry” gist.

De werkwijze voor het brouwen van de wijn, zoals ik die zelf gevolgd heb is hier te vinden.

Zooo de conferentie zit erop. Samen met 2 collega’s waren we van plan om naar Miami af te reizen om daar nog een paar dagen te blijven en met de auto een paar dingen te bezoeken. Mensen verzekerden ons dat we geen auto hoefden te reserveren in Amerika omdat ze altijd in overvloed aanwezig zijn. Maar je raadt het al, we kwamen na een bustrip en een wandeling aan in het Swan Hotel, de autoverhuurplek in het Disney resort. Daar aangekomen vermelden ze ons dat in heel Orlando en omgeving geen auto’s meer te huur waren vanwege een autorace. Na overleg met de congierge van het hotel en een aantal telefoontjes hebben we een busreis geboekt naar Miami airport om dan daar een auto te huren. En nee die hoeven we niet te reserveren, daar is geen autorace dus zijn er genoeg, echt waar! Wij gingen vrijdagochtend in de Disneybus naar Disney Downtown, om daar naar de andere kant te lopen naar de parkeerplaats waar we opgepikt zouden worden. Alleen op de afgesproken tijd was daar helemaal niemand. Rennend naar een bus die er wel stond werden we toch terugverwezen naar de plek waar we eerst stonden. Daar weer aangekomen kwam precies een busje aanrijden die ons op kwam halen en naar de grote bus bracht. De grote bus (formaat touringbus) had maar 27 stoelen, dus je kan je wel bedenken hoeveel ruimte er was. Ook had de bus wifi aan boord dus konden we 4 uur lang internetten.

In Miami aangekomen namen we de shuttle bus naar de Car Rental garage. Hier zitten alle Car Rentals in een gebouw. Echter kregen we hier bij 3 verhuurmaatschappijen dezelfde melding. Er is een bootrace in Miami dus we hebben geen auto’s meer. Uiteindelijk gaf iemand de tip om het te proberen bij Royal, die hebben vaak nog wat. Bij Royal hadden ze inderdaad nog een grote, 15 persoons, bus te huur, dus dat hebben we uiteindelijk gedaan. Met 3 mensen in een grote hoge bus, het was wel een grappige verschijning.

Het hotel had een buitenzwembad, dus daar aangekomen zijn we even in het zwembad gedoken om vervolgens in de zon op te warmen. Echt groot en warm was het niet, maar toch lekker om even te poedelen. Verder was deze dag al bijna voorbij. Na het eten hebben we alleen nog bij de receptie de lonely planet boekjes doorgebladerd en wat geïnternet op de kamer.

Zaterdag zijn we vroeg op weg gegaan naar het John Pennekamp park. Daar vertrok onze catamaran door de mangrove naar een rif aan de kust om daar te snorkelen. Het was echt super mooi weer, en het water was heel helder. Ik heb veel gekleurde vissen gezien, hele grote, en hele scholen vol met kleine vissen en ik heb ook een octopus zien zwemmen. Verder was het rif zelf niet heel kleurrijk, maar wel heel afwisselend en daardoor mooi om te zien. Aan het einde werd het laagwater dus was het lastiger om over het rif te zwemmen zonder het te raken, maar het was wel weer mooi geweest na 1,5 uur in het water liggen. 5 minuten voor vertrek klom ik weer op de boot en gingen we op weg terug.

Na een koude douche stapten we weer in de auto en reden we verder richting Key West. In het begin zijn de eilanden waarover je rijdt nog heel groot, maar naarmate je dichter bij Key West komt worden de eilanden steeds kleiner en de bruggen steeds langer. Ook liggen er naast de bruggen nog oude bruggen die onderbroken zijn zodat je ze niet kan gebruiken. Dat ziet er nogal grappig uit. Key West is een super toeristisch eiland met veel barretjes en een haven. We hebben rustig gegeten en daarna een rondje gelopen door het plaatsje. Na een drankje was het toch weer tijd om terug te rijden naar ons hotel in Homestead.

De volgende hebben we weer alles ingepakt en in de auto gestopt. Onze volgende bestemming was National Park the Everglades. Eerst zijn we gestopt bij het infocentrum om daar informatie aan te vragen over kanoën en over de rondleidingen die er zijn. Wanneer je eenmaal toegang voor het park betaald hebt zijn de rondleidingen inbegrepen. Als eerste hebben wij een 1,5 uur durende rondleiding gevolgd op de Ambigial Trail. De ranger wist veel te vertellen over alle vogels die je tegen kwam en de alligators die er leefden. Er zitten wel hele bijzondere vogels tussen, bv eentje die duikt voor zijn eten, maar daarna heel lang met zijn vleugels opengeslagen moet zitten om te drogen om weer te kunnen vliegen. Na de rondleiding zijn we naar het einde van de weg gereden (ongeveer een uurtje rijden). Daar was een haventje en een eettentje. Na onze lunch begon de weg terug waar we nog stopten bij verschillende uitkijkpunten en trails. Bij een zijn we helemaal lek geprikt door de muggen, daardoor durfden we verder geen beboste trails meer te lopen.

Na de Everglades gingen we richting een hostel in Miami stad. Het parkeren van de auto in de buurt van het hostel was een uitdaging, maar uiteindelijk is het gelukt om de auto te parkeren in een grote parkeergarage die als een van de weinige hoog genoeg was. ‘s Avonds zijn we uit eten geweest in Miami vlak bij het strand. Een collega nam een special, echter bleek die uiteindelijk 2 keer duurder te zijn dan het duurste gerecht op de kaart. Wij vonden het wel grappig, het was mij gelukkig niet overkomen. ‘s Avonds hebben we nog wat gedronken in Miami en nog wat geinternet in het hostel. Wel heel raar om met mensen in Nederland te chatten terwijl het voor hun half 7 ‘s morgens is en voor mij eigenlijk allang bedtijd. Maandag avond vertrekt ons vliegtuig richting Nederland weer.

Maandagochtend hebben we nog een wandeling gemaakt op het strand van Miami. Het was vandaag voor het eerst bewolkt en best koud, dus we gingen niet zwemmen. Daarna begon onze tour terug naar huis; auto inleveren, inchecken, wachten enz. In Parijs werd ik er nog uitgepikt door de douane omdat er teveel electronica in het bovenvak van mijn rugzak zat konden ze er niets van bakken met de röntgen. Na controle waren er geen problemen, en we liepen vanaf Parijs voor op schema. Op het geplande tijdstip van aankomst in Amsterdam stonden we al op het perron te wachten op de trein. Op weg naar huis,  terug in het ow zo koude Nederland.

Op 11 februari ging ik voor mijn allereerste vliegtuig-ervaring richting Schiphol. Omdat het een vlucht naar Amerika was moesten wij drie uur van tevoren inchecken. Na de zelfstandige incheck procedure van bijna 15 minuten op een touchscreen drukken raakte de PC zijn verbinding kwijt met de server en werden onze tickets niet geprint. Advies van de balie, probeer het nog een keer, wie weet gaat het dan wel goed. Gelukkig waren we ruim op tijd dus konden we het rustig nog een keer proberen, en deze keer ging het wel goed.

Daarna was het wachten, wachten en nog eens wachten. Na een kopje thee bij de Starbucks en een rondje door het station gingen we toch maar in de rij staan bij de douane, boarding enz. Na een overstap in Atlanta, waar we zelf onze bagage moesten ophalen en inleveren bij het volgende vliegtuig kwamen we aan in Orlando. Hier gingen we met de Disney’s Magical Express naar onze bestemming. Hier werd direct al duidelijk dat ze voor elke handeling veel mensen nodig hebben. Er waren met linten vakken uitgezet waar je in moest gaan staan afhankelijk van je bestemming. Dan komt er een vrouw het lintje aan de voorkant weghalen als je door mag lopen. Een tweede persoon komt je begeleiden om 3 meter naar voren te lopen, waar de volgende 2 medewerkers weer klaar staan om je bagage in de bus te leggen en je in te checken. Alles gebeurt op een overdreven Disney vrolijkheid en je wordt al direct gebrainwasht in de bus over wat voor gave dingen en geldverslindende opties er wel niet zijn in Disneyland.

Na bijna 24 uur kwam ik aan in het resort waar we 1 week zouden blijven: Disney’s Coronado Spring Resort in Orlando. Na het inchecken moesten we ongeveer 10 minuten lopen naar onze kamer. Het resort bestaat uit een main building met daarin het conventiecentrum en de restaurants en daarachter liggen verschillende gebouwen met hotelkamers om een heel groot meer heen.

De eerste dag hadden heb ik een cursus gevolgd over het parallel programmeren op de GPU. Dit was alleen ‘s middags, ‘s morgens heb ik lekker een rondje gelopen over het park en even gewerkt in de hotelkamer. Zondag begon de echte conferentie. In totaal waren er 8 tracks in verschillende zalen en kon je kiezen naar welke presentaties je ging. Een track ging over image guided surgery’s and interventions. Hier waren voor mij de meest interessante presentaties en daarom heb ik daar de meeste tijd doorgebracht.

Op maandag tot woensdag was de lunch geregeld door de conferentie. Op de andere dagen moesten we zelf wat kopen in een van de restauranten op het resort. Het is niet echt mogelijk om fatsoenlijk en een beetje gezond te eten. Zeker ‘s morgens was het lastig om wat hartigs te vinden. Muffins, Kaneelbollen, Taartjes, Lasagna, Pasta en Aardappeltjes all over the place. Gelukkig hadden ze nog Bagels, die zijn wel lekker

Om niet elke avond in de Maya Grill op het resort te eten gingen we met de bus naar Disney’s Downtown om daar een restaurant te vinden. Die zijn daar genoeg, dus we hebben daar gegeten in een Irish Pub, een soort snackbar (omdat overal een rij van een uur stond) en een italiaans restaurant. De woensdag was ons toppunt van eten zoeken. We gingen naar Epcot, een ander Disneypark om daar met de monorail naar een restaurant te gaan. Tenminste zo ging het volgens een collega. Uiteindelijk kwamen we op een grote parkeerplaats, en was de enige optie terug naar Epcot. In Epcot zelf waren geen restaurants buiten de toegangspoortjes, dus hebben we de eerste bus gepakt naar een Disney Resort. De bus ging naar Allstar’s Sports, Studio’s en Music. Uitgestapt bij Allstar’s Sports bleek dat ze daar alleen een soort fastfood market hadden, dus we liepen door naar de Music main building. Daar aangekomen kwamen we in een déjà vu, alles was precies hetzelfde als in sports, alleen de posters aan de muur verschilde. Uiteindelijk hebben we vanaf daar de bus naar Disney Downtown genomen en daar in een soort bar heerlijk gegeten (om 11 uur ‘s avonds).

Donderdag was onze laatste conferentiedag. De laatste presentaties in de middag hebben we overgeslagen op advies van de professor Dus onze vakantie kon beginnen!

Link naar de website: Rogaland Avis

Na 3 weken fietsen in Noorwegen zijn we Zondagnacht weer teruggekomen. 1045km gefietst met 1345m als hoogste punt. Een erg mooie tocht met natte en zonnige dagen met als hoogtepunt toch wel de Rallervegen waar we op de hoogvlakte ook een nacht gewildkampeerd hebben. Nu is het een kwestie van de 1000 foto’s uitzoeken, de dag verhalen uittikken en een mooi fotoboek te maken om uiteindelijk ook alle verhalen op de website te publiceren inclusief wat foto’s. Nu eerst een weekje bijkomen en opruimen

Nu nog cavia naar zijn oppas brengen, achterbanden van de auto vervangen, nieuwe tassen afstellen op de dragers van de fietsen en de tassen vullen. En dan: Norway here we come! gaan we genieten van de hopelijk mooie natuur van Noorwegen. Iedereen die dit leest, fijne vakantie gewenst!