Het eerste brouwsel van eigen huis is gebotteld. De smaak voordat deze op fles ging was erg fruitig en lekker. Nu afwachten wat een half jaar rusten met de smaak doet. Het is in ieder geval een leuk tijdverdrijf geweest en hopelijk kan ik na de volgende zomer van de eigen witte druiven uit de tuin een brouwsel maken. Deze keer heb ik een krat rode druiven van de markt gehaald, wat nu een rose kleurig brouwsel heeft opgeleverd, waarbij ik gebruik gemaakt heb van “Sherry” gist.

De werkwijze voor het brouwen van de wijn, zoals ik die zelf gevolgd heb is hier te vinden.

Voor dit jaar ben ik daarom ook maar aan de stuurtas gegaan. Een Vaude Discover Box met een AGU fotoinzet. Het is lastig om van te voren een inzet te vinden die goed in de stuurtas past. Vaude zelf biedt hier helaas geen mogelijkheden voor. De AGU foto inzet is voor de mooi net iets te hoog, maar past verder prima en doet daarnaast uitstekend zijn werk. Mijn spiegelreflex past er op zijn zij in, zelfs inclusief zonnekap (met een Nikon 18-105mm VR lens). De camera zit er stevig in en er kan eigenlijk weinig mee gebeuren. Als je stopt heb je in een mum van tijd je camera in je handen, en net zo snel berg je hem weer op. Nu kan ik geen bijzonder moment meer missen en heb altijd de camera bij de hand.

Zaterdag 10 april was er mooi weer voorspeld. Een mooi moment dus om ons fietsseizoen weer te starten en te genieten van het mooie weer. Omdat we dit weekend ook nog naar de Ikea wilde gaan konden we het mooi combineren met een rondje fietsen vanaf Delden. Na het bezoekje aan de Ikea reden we richting Delden. Bij een basisschool hebben we de auto geparkeerd en begon ons rondje fietsen.

We volgden de knooppunten richting Goor en kwamen daarbij verschillende keren langs het Twentekanaal. Het mooiste punt bij het Twentekanaal was bij Sluis Delden. We hadden niet verwacht dat er nog zo’n groot hoogteverschil in het water zou zijn. De sluisdeur stond open, dat is toch altijd wel een indrukwekkend gevaarte zo uit het water.

Via Goor fietsten we naar Enter om daar een lekker ijsje te eten. Ondertussen was het zelfs al zo warm geworden dat onze jassen uit konden. Na het ijsje vervolgden we onze route via Bornebroek weer terug naar Delden. Onderweg kwamen we nog op bekende plekjes waar we langs waren gekomen bij onze wandeltocht vorig jaar van Borne – Holten – Deventer.

Zooo de conferentie zit erop. Samen met 2 collega’s waren we van plan om naar Miami af te reizen om daar nog een paar dagen te blijven en met de auto een paar dingen te bezoeken. Mensen verzekerden ons dat we geen auto hoefden te reserveren in Amerika omdat ze altijd in overvloed aanwezig zijn. Maar je raadt het al, we kwamen na een bustrip en een wandeling aan in het Swan Hotel, de autoverhuurplek in het Disney resort. Daar aangekomen vermelden ze ons dat in heel Orlando en omgeving geen auto’s meer te huur waren vanwege een autorace. Na overleg met de congierge van het hotel en een aantal telefoontjes hebben we een busreis geboekt naar Miami airport om dan daar een auto te huren. En nee die hoeven we niet te reserveren, daar is geen autorace dus zijn er genoeg, echt waar! Wij gingen vrijdagochtend in de Disneybus naar Disney Downtown, om daar naar de andere kant te lopen naar de parkeerplaats waar we opgepikt zouden worden. Alleen op de afgesproken tijd was daar helemaal niemand. Rennend naar een bus die er wel stond werden we toch terugverwezen naar de plek waar we eerst stonden. Daar weer aangekomen kwam precies een busje aanrijden die ons op kwam halen en naar de grote bus bracht. De grote bus (formaat touringbus) had maar 27 stoelen, dus je kan je wel bedenken hoeveel ruimte er was. Ook had de bus wifi aan boord dus konden we 4 uur lang internetten.

In Miami aangekomen namen we de shuttle bus naar de Car Rental garage. Hier zitten alle Car Rentals in een gebouw. Echter kregen we hier bij 3 verhuurmaatschappijen dezelfde melding. Er is een bootrace in Miami dus we hebben geen auto’s meer. Uiteindelijk gaf iemand de tip om het te proberen bij Royal, die hebben vaak nog wat. Bij Royal hadden ze inderdaad nog een grote, 15 persoons, bus te huur, dus dat hebben we uiteindelijk gedaan. Met 3 mensen in een grote hoge bus, het was wel een grappige verschijning.

Het hotel had een buitenzwembad, dus daar aangekomen zijn we even in het zwembad gedoken om vervolgens in de zon op te warmen. Echt groot en warm was het niet, maar toch lekker om even te poedelen. Verder was deze dag al bijna voorbij. Na het eten hebben we alleen nog bij de receptie de lonely planet boekjes doorgebladerd en wat geïnternet op de kamer.

Zaterdag zijn we vroeg op weg gegaan naar het John Pennekamp park. Daar vertrok onze catamaran door de mangrove naar een rif aan de kust om daar te snorkelen. Het was echt super mooi weer, en het water was heel helder. Ik heb veel gekleurde vissen gezien, hele grote, en hele scholen vol met kleine vissen en ik heb ook een octopus zien zwemmen. Verder was het rif zelf niet heel kleurrijk, maar wel heel afwisselend en daardoor mooi om te zien. Aan het einde werd het laagwater dus was het lastiger om over het rif te zwemmen zonder het te raken, maar het was wel weer mooi geweest na 1,5 uur in het water liggen. 5 minuten voor vertrek klom ik weer op de boot en gingen we op weg terug.

Na een koude douche stapten we weer in de auto en reden we verder richting Key West. In het begin zijn de eilanden waarover je rijdt nog heel groot, maar naarmate je dichter bij Key West komt worden de eilanden steeds kleiner en de bruggen steeds langer. Ook liggen er naast de bruggen nog oude bruggen die onderbroken zijn zodat je ze niet kan gebruiken. Dat ziet er nogal grappig uit. Key West is een super toeristisch eiland met veel barretjes en een haven. We hebben rustig gegeten en daarna een rondje gelopen door het plaatsje. Na een drankje was het toch weer tijd om terug te rijden naar ons hotel in Homestead.

De volgende hebben we weer alles ingepakt en in de auto gestopt. Onze volgende bestemming was National Park the Everglades. Eerst zijn we gestopt bij het infocentrum om daar informatie aan te vragen over kanoën en over de rondleidingen die er zijn. Wanneer je eenmaal toegang voor het park betaald hebt zijn de rondleidingen inbegrepen. Als eerste hebben wij een 1,5 uur durende rondleiding gevolgd op de Ambigial Trail. De ranger wist veel te vertellen over alle vogels die je tegen kwam en de alligators die er leefden. Er zitten wel hele bijzondere vogels tussen, bv eentje die duikt voor zijn eten, maar daarna heel lang met zijn vleugels opengeslagen moet zitten om te drogen om weer te kunnen vliegen. Na de rondleiding zijn we naar het einde van de weg gereden (ongeveer een uurtje rijden). Daar was een haventje en een eettentje. Na onze lunch begon de weg terug waar we nog stopten bij verschillende uitkijkpunten en trails. Bij een zijn we helemaal lek geprikt door de muggen, daardoor durfden we verder geen beboste trails meer te lopen.

Na de Everglades gingen we richting een hostel in Miami stad. Het parkeren van de auto in de buurt van het hostel was een uitdaging, maar uiteindelijk is het gelukt om de auto te parkeren in een grote parkeergarage die als een van de weinige hoog genoeg was. ‘s Avonds zijn we uit eten geweest in Miami vlak bij het strand. Een collega nam een special, echter bleek die uiteindelijk 2 keer duurder te zijn dan het duurste gerecht op de kaart. Wij vonden het wel grappig, het was mij gelukkig niet overkomen. ‘s Avonds hebben we nog wat gedronken in Miami en nog wat geinternet in het hostel. Wel heel raar om met mensen in Nederland te chatten terwijl het voor hun half 7 ‘s morgens is en voor mij eigenlijk allang bedtijd. Maandag avond vertrekt ons vliegtuig richting Nederland weer.

Maandagochtend hebben we nog een wandeling gemaakt op het strand van Miami. Het was vandaag voor het eerst bewolkt en best koud, dus we gingen niet zwemmen. Daarna begon onze tour terug naar huis; auto inleveren, inchecken, wachten enz. In Parijs werd ik er nog uitgepikt door de douane omdat er teveel electronica in het bovenvak van mijn rugzak zat konden ze er niets van bakken met de röntgen. Na controle waren er geen problemen, en we liepen vanaf Parijs voor op schema. Op het geplande tijdstip van aankomst in Amsterdam stonden we al op het perron te wachten op de trein. Op weg naar huis,  terug in het ow zo koude Nederland.

Op 11 februari ging ik voor mijn allereerste vliegtuig-ervaring richting Schiphol. Omdat het een vlucht naar Amerika was moesten wij drie uur van tevoren inchecken. Na de zelfstandige incheck procedure van bijna 15 minuten op een touchscreen drukken raakte de PC zijn verbinding kwijt met de server en werden onze tickets niet geprint. Advies van de balie, probeer het nog een keer, wie weet gaat het dan wel goed. Gelukkig waren we ruim op tijd dus konden we het rustig nog een keer proberen, en deze keer ging het wel goed.

Daarna was het wachten, wachten en nog eens wachten. Na een kopje thee bij de Starbucks en een rondje door het station gingen we toch maar in de rij staan bij de douane, boarding enz. Na een overstap in Atlanta, waar we zelf onze bagage moesten ophalen en inleveren bij het volgende vliegtuig kwamen we aan in Orlando. Hier gingen we met de Disney’s Magical Express naar onze bestemming. Hier werd direct al duidelijk dat ze voor elke handeling veel mensen nodig hebben. Er waren met linten vakken uitgezet waar je in moest gaan staan afhankelijk van je bestemming. Dan komt er een vrouw het lintje aan de voorkant weghalen als je door mag lopen. Een tweede persoon komt je begeleiden om 3 meter naar voren te lopen, waar de volgende 2 medewerkers weer klaar staan om je bagage in de bus te leggen en je in te checken. Alles gebeurt op een overdreven Disney vrolijkheid en je wordt al direct gebrainwasht in de bus over wat voor gave dingen en geldverslindende opties er wel niet zijn in Disneyland.

Na bijna 24 uur kwam ik aan in het resort waar we 1 week zouden blijven: Disney’s Coronado Spring Resort in Orlando. Na het inchecken moesten we ongeveer 10 minuten lopen naar onze kamer. Het resort bestaat uit een main building met daarin het conventiecentrum en de restaurants en daarachter liggen verschillende gebouwen met hotelkamers om een heel groot meer heen.

De eerste dag hadden heb ik een cursus gevolgd over het parallel programmeren op de GPU. Dit was alleen ‘s middags, ‘s morgens heb ik lekker een rondje gelopen over het park en even gewerkt in de hotelkamer. Zondag begon de echte conferentie. In totaal waren er 8 tracks in verschillende zalen en kon je kiezen naar welke presentaties je ging. Een track ging over image guided surgery’s and interventions. Hier waren voor mij de meest interessante presentaties en daarom heb ik daar de meeste tijd doorgebracht.

Op maandag tot woensdag was de lunch geregeld door de conferentie. Op de andere dagen moesten we zelf wat kopen in een van de restauranten op het resort. Het is niet echt mogelijk om fatsoenlijk en een beetje gezond te eten. Zeker ‘s morgens was het lastig om wat hartigs te vinden. Muffins, Kaneelbollen, Taartjes, Lasagna, Pasta en Aardappeltjes all over the place. Gelukkig hadden ze nog Bagels, die zijn wel lekker

Om niet elke avond in de Maya Grill op het resort te eten gingen we met de bus naar Disney’s Downtown om daar een restaurant te vinden. Die zijn daar genoeg, dus we hebben daar gegeten in een Irish Pub, een soort snackbar (omdat overal een rij van een uur stond) en een italiaans restaurant. De woensdag was ons toppunt van eten zoeken. We gingen naar Epcot, een ander Disneypark om daar met de monorail naar een restaurant te gaan. Tenminste zo ging het volgens een collega. Uiteindelijk kwamen we op een grote parkeerplaats, en was de enige optie terug naar Epcot. In Epcot zelf waren geen restaurants buiten de toegangspoortjes, dus hebben we de eerste bus gepakt naar een Disney Resort. De bus ging naar Allstar’s Sports, Studio’s en Music. Uitgestapt bij Allstar’s Sports bleek dat ze daar alleen een soort fastfood market hadden, dus we liepen door naar de Music main building. Daar aangekomen kwamen we in een déjà vu, alles was precies hetzelfde als in sports, alleen de posters aan de muur verschilde. Uiteindelijk hebben we vanaf daar de bus naar Disney Downtown genomen en daar in een soort bar heerlijk gegeten (om 11 uur ‘s avonds).

Donderdag was onze laatste conferentiedag. De laatste presentaties in de middag hebben we overgeslagen op advies van de professor Dus onze vakantie kon beginnen!

Gmaptool – Dit programma converteert het gmapsupp.img bestand naar een Mapsource kaart

cGPSmapper – Kaart compiler

MapSetToolKit – Programma voor het installeren en deinstalleren van kaarten in mapsource (niet perse nodig voor het converteren van gmapsupp.img naar Mapsource

Stap 1.

Download en installeer (pak-uit) Gmaptool en cGPSmapper.

Stap 2.

Open Gmaptool.exe, klik op “Add Files” en selecteer je gmapsupp.img bestand.

Stap 3.

Kies de “Options” tab, klik “cgpsmapper” en verwijs naar het cgsmapper.exe bestand.

Stap 4.

Maak een directory aan (bijv. C:\map1), Kies in Gmaptool de “Split” tab en selecteer de zojuist aangemaakt directory bij “Directory”.

Stap 5.

Zet een vinkje bij “Compile preview map”. Optioneel kan je nog de PID en FID invullen. Als je kijkt onder “Files”tab en dan op “Info” drukt krijg je de betreffende PID en FID. Klik op “Split” om het converteer proces te beginnen.

Stap 6.

Als het converteren klaar is, sluit Gmaptool, en ga naar de C:\map1 directory, verplaatst eventueel deze directory naar bijvoorbeeld de C:\Garmin\ directory, hier staat ook al het andere kaartmateriaal, vervolgens start “install.bat” uit de map1 directory, het uitvoeren van dit bestand zorgt ervoor dat de kaart geïnstalleerd word in Mapsource en daarbij ook de juiste Registry aanpassing word gedaan.

Stap 7.

Je kunt nu Mapsource opstarten en de kaart selecteren en gebruiken.

Stap 8.

Om een kaart te verwijderen, ga naar de directory van de kaart (map1) en start “uninstall.bat” of gebruik MapSetToolkit om de kaart te de-installeren.

Het resultaat, handvatten zo goed als nieuw!

En bloemen en een Pronkjewail in de handen, trots op onze prestatie

Vrijdag 24 september gingen we met de auto volgeladen op weg naar Warffum, de plaats waar we dit weekend zouden verblijven. Niet dat we daar veel aanwezig zouden zijn, overdag zijn we vooral aan het wandelen. We gingen namelijk meedoen aan de Tocht om de Noord, een wandeltocht van twee dagen. Vrijdagavond nog even het echte vakantiegevoel beleefd door onder onze tarp een lekkere pastamaaltijd te bereiden.

Zaterdag ging om kwart over 5 de wekker. Na het ontbijt gingen we met de auto naar de start in de “Op Roakeldais Hal” te Warffum. Daar stond een bus te wachten om ons naar Delfzijl te brengen, het startpunt van ons avontuur.  De route ging eerst drie km over de dijk tussen de schapen door. De schapenstront maakte het af en toe wel glibberig, maar we konden wel mooi kijken naar de opkomende zon boven het water. Na ongeveer vijf km verlieten we de dijk en kwamen we bij het eerste plaatsje waar blokjes kaas en melk uitgedeeld werd. Dus dit is de Tocht om de Noord met als thema “de keuken van Groningen”. De plaatsjes zijn erg klein, maar in bijna elke plaats is wel wat te beleven. Zo ook het tweede dorp, Bierum. Hier mocht je dwars door bakkerij Olinga lopen waar in de ovens lekker koeken gebakken werden. Ook liep de route dwars door vele kerken heen, een bijzondere gewaarwording.In Godlinze was onze eerste stempelpost, de eerste 14 km zitten erop! Stefan herkende onderweg nog een houten huisje van een NS wandeltocht die hij eerder eens heeft gelopen. Via modderige paadjes, afgezette wegen, de tuin van de hovenier en schelpenpaadjes kwamen we aan in Zeerijp. Hier was de tweede stempelpost. Na even rustig geluncht te hebben en met Tom en Renske gebeld te hebben over de voortgang zijn we weer vertrokken naar het volgende punt, richting Middelstum. In Middelstum stonden Stefans ouders ons op te wachten, een korte aanmoediging voor ons richting de eindstreep. Nog maar 12 km te gaan voor vandaag en het gaat nog prima! Lopend langs het Boterdiep kwamen we aan in Kantens, hier gingen we ook door een kerk, echter deze had ook een deur aan de voorkant van de kerk. Dit was voor de dominee zodat die niet zo ver hoefde te lopen vroeger vanaf zijn huis. Vanuit Kantens gingen we via Rottum naar Warffum, het eindpunt van vandaag. Het laatste stuk van de route voelde een beetje saai, maar misschien kwam dat door de vermoeidheid. In Warffum liep de route nog door het Hoogeland Museum. Na 9 uur en een kwartier en 45 km zijn we in de hal weer aangekomen. Hier konden we lekker soep halen om daarna in de auto terug naar de camping te rijden.’s Avonds hebben we gezellig met de familie van Renske meegegeten en gekletst.

De volgende ochtend hoefden we minder vroeg uit de veren want we begonnen immers in Warffum. Om half 8 was alles ingepakt en stapten we in de auto’s op weg naar de start. De eerste 14 km tot Eenrum hebben we samen gelopen met Renske’s familie en ging erg snel. Mooie ochtendauw boven de velden en het werd al snel licht. In Eenrum liep de route door de mosterdmakerij. Het terras was hier zo druk bezet dat we geen plekje konden vinden om een broodje te eten, dus zijn we 500 meter verder op een bruggetje gaan zitten. Een vriendelijke oude vrouw was nog bezorgd dat we niet verkeerd liepen want de route ging eigenlijk de bocht om. Vlak na Eenrum liep de route door Mensingeweer, een klein schattig plaatsje waar de was dwars over de straten buiten hing. Ook deelden de kinderen zelfgemaakte aardappelstempels uit op de hand. Vanaf Mensingeweer volgden we het water tot Warfhuizen, hier was onze tweede stop. In Zuurdijk, de volgende plaats in de tocht, werden we hartelijk ontvangen met de keuze voor een zuur of een zoet snoepje. Lekker sabbelend op het zure Napoleon snoepje liepen we door de langgerekte plaats Zuurdijk met 3 dorpskernen. In Zuurdijk kwam de vermoeidheid om de hoek kijken en hadden we even geen zin meer en dus gingen we even wat eten op een boomstronk. Twee wandelaars waar we al eerder mee hadden gepraat in Warfhuizen kwamen langs en zeiden dat we de tocht op karakter uit moesten lopen. Ok dan gaan we dat maar doen, opstaan en gaan met die banaan. Vlak na Zuurdijk maakte de route wel een, voor je gevoel totaal zinloze, grote lus. Tussen de weilanden door, en het laatste stukje langs het water kwamen we aan in Houwerzijl bij het Theemuseum. Hier hebben we onze laatste stop gehouden. Het opstaan na het zitten was wel een klein probleem, we hadden onderhand spierpijn! Maar eenmaal weer aan het lopen ging het wel weer. Via de dijk kwamen we aan in Zoutkamp. Aan het begin van het dorp stonden Stefans ouders ons weer op te wachten. Tezamen liepen we door de palingrokerij en het visserij museum. Wij hadden echter geen geduld om heel lang stil te staan en te kijken, we wilden de finish bereiken. En ja hoor, daar was de finish. Na 8 uur lopen op de tweede dag hebben we 36 km afgelegd en konden we onze medaille ophalen.

Na een heerlijke patatmaaltijd in Winsum en een autoritje naar Enschede konden we lekker douchen en naar bed toe. Want 81 km wandelen in een weekend is toch best vermoeiend. Maar gaaf was het wel!

Bagagenet van de vakantiefietser

Het bagagenet is gemaakt van elastiek en is geknoopt in een raster van 85x85mm. Het totale formaat van het net is ongeveer 425x425mm. Daarnaast is het net voorzien van 6 grote kunststof haken, waarmee deze te bevestigen is aan de bagagedrager. Hiermee creëer je een flexibele opbergruimte op je bagagedrager. Wij gebruiken het om onze 2 waterdichte zakken op de bagagedrager te bevestigen. Daarnaast biedt het ook nog een makkelijke opbergruimte voor een helm en een jas, die je gemakkelijk erbij onder kunt duwen, en dus ook makkelijk eronder vandaan kunt halen, bijvoorbeeld bij een plotselinge regenbui.

Oftewel onze mening is dat het een super handige toevoeging is aan de vakantiefiets, en voor de volgende vakantie gaan we waarschijnlijk ook 1 voor Bianca kopen.

Bagagenet is voorzien van 6 stevige en grote haken

Bagagenet in gebruik

Grotere kaart weergeven